إِنَّهُلَيْسَ لَهُ سُلْطنٌ عَلَى الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَلَى رَبّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ » « 1 »
يقيناً او بر كسانى كه ايمان آوردهاند وهمواره بر پروردگارشان توكّل مىكنند ، تسلّطى ندارد .
از مجموع آياتى كه در اين باب نازل شده است ، چنين برداشت مىشود كه از فايدههاى توكّل و اميد به خدا اين است كه : انسان در برابر كوه مشكلات و گرفتارىها ، احساس سستى و ضعف نكند ، بلكه با اتّكاى بر قدرت بىپايان خداوند ، خويش را در خدمت ديگران موفّق و پيروز بداند .
اعتماد به خدا در روايات
امام على عليه السلام مىفرمايد :
أَصْلُ الرِّضا حُسْنُ الثِّقَةِ بِاللَّهِ . « 2 »
ريشهء خشنودى ، حسن اعتماد به خداست .
و نيز فرمود :
مَنْ وَثِقَ بِاللَّهِ صانَ يَقينُهُ . « 3 »
هر كه به خدا اعتماد كند ، يقين او باقى بماند .
و نيز فرمود :
مَنْ وَثِقَ بِاللَّهِ تَوَكَّلَ عَلَيْهِ . « 4 »
هر كه به خدا اعتماد داشته باشد ، امور را به او واگذارد .
هامش
( 1 ) - نحل ( 16 ) : 99 .
( 2 ) - غرر الحكم : 198 ، حديث 3927 .
( 3 ) - غرر الحكم : 198 ، حديث 3930 .
( 4 ) - غرر الحكم : 196 ، حديث 3854 .