جَآءُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيًما » « 1 »
و هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر آنكه به توفيق خدا از او اطاعت شود . و اگر آنان هنگامى كه [ با ارتكاب گناه ] به خود ستم كردند ، نزد تو مىآمدند و از خدا آمرزش مىخواستند ، و پيامبر هم براى آنان طلب آمرزش مىكرد ، يقيناً خدا را بسيار توبهپذير و مهربان مىيافتند .
همچنين دربارهء مؤمنان چنين آمده است :
وَ الَّذِينَ جَآءُو مِن بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَ لِإِخْوَ نِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَ لَاتَجْعَلْ فِى قُلُوبِنَا غِلًّا لّلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ » « 2 »
و نيز كسانى كه بعد از آنان [ انصار و مهاجرين ] آمدند در حالى كه مىگويند : پروردگارا ! ما و برادرانمان را كه به ايمان بر ما پيشى گرفتند بيامرز ، و در دلهايمان نسبت به مؤمنان ، خيانت و كينه قرار مده .
پروردگارا ! يقيناً تو رؤوف و مهربانى . » « 3 »
هامش
( 1 ) - نساء ( 4 ) : 64 .
( 2 ) - حشر ( 59 ) : 10 .
( 3 ) - توحيد در قرآن ، جوادى آملى : 2 / 593 - 602 ، با تلخيص .