وَ إِنّى الى لِقاءِ اللَّهِ لَمَشْتاقٌ وَ لِحُسْنِ ثَوابِهِ لَمُنْتَظِرٌ راجٍ . « 1 »
هر آينه من آرزومند لقاى خدايم و به پاداش نيك او منتظرى اميدوار .
و نيز در سفارشى ارزنده بشارت بزرگ را ، ديدار پروردگار معرفى مىفرمايد :
به آنچه خداوند شما را بدان فرمان داده است چنگ زنيد ؛ زيرا ميان هر يك از شما و رسيدنش به شادى و ديدن آنچه دوست دارد ، جز اين نيست كه رسول خدا صلى الله عليه و آله نزد او حاضر شود و آنچه نزد خداست بهتر و ماندنىتر است .
و بشارتى از سوى خداوند عز و جل به او رسد كه در نتيجه ، ديدگانش روشن شود و ديدار خدا را دوست بدارد . « 2 » امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
مؤمن را آسايش حقيقى نباشد مگر آنگاه كه خدا را ديدار كند . در غير اين صورت آسايش در چهار چيز است : سكوتى كه به وسيلهء آن به احوال دل و نفس خود با آفريدگارت پى برى ؛ و خلوتى كه به سبب آن از گزندهاى پيدا و ناپيداى زمانه نجات يا بى ؛ و گرسنگىاى كه به آن شهوتها و وسوسههاى شيطانى را بميرانى ؛ و شب زنده دارى كه بدان سبب دلت را روشن و نهادت را تصفيه و روح و روانت را پاكيزه كنى . « 3 » اما كسانى كه از ديدار روى پروردگار مهربان كراهت دارند در دنيا به هوسهاى زودگذر بسنده مىكنند و در قيامت بسيار گرفتار حسرتها و خسارت روحى و روانى مىشوند .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : نامهء 62 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 6 / 153 ، باب 6 ، حديث 8 ؛ الخصال ، شيخ صدوق : 2 / 614 ، حديث 10 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 69 / 69 ، باب 96 ، حديث 1 ؛ مصباح الشريعة : 115 .