[ « 7 » يَا كَهْفِي حِينَ تُعْيِينِي الْمَذَاهِبُ وَ يَا مُقِيلِي عَثْرَتِي فَلَوْ لَا سَتْرُكَ عَوْرَتِي لَكُنْتُ مِنَ الْمَفْضُوحِينَ وَ يَا مُؤَيِّدِي بِالنَّصْرِ فَلَوْ لَا نَصْرُكَ إِيَّايَ لَكُنْتُ مِنَ الْمَغْلُوبِينَ وَ يَا مَنْ وَضَعَتْ لَهُ الْمُلُوكُ نِيرَ الْمَذَلَّةِ عَلَى أَعْنَاقِهَا فَهُمْ مِنْ سَطَوَاتِهِ خَائِفُونَ وَ يَا أَهْلَ التَّقْوَى وَ يَا مَنْ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى أَسْأَلُكَ أَنْ تَعْفُوَ عَنِّي وَ تَغْفِرَ لِي فَلَسْتُ بَرِيئاً فَأَعْتَذِرَ وَ لَا بِذِي قُوَّةٍ فَأَنْتَصِرَ وَ لَا مَفَرَّ لِي فَأَفِرَّ ]
اى پناه من در زمانى كه راههاى گوناگون و بىربط مرا خسته مىكند و به زحمت مىاندازد . اى گذشت كننده از لغزشهايم ، اگر عيب پوشى تو نبود ، از رسوا شدگان بودم ، اى توانايى دهندهء من به نصرت و يارى ، اگر يارى تو نبود از شكست خوردگان بودم . اى كه پادشاهان يوغ ذلّت و خوارى را در پيشگاهش به گردن نهادهاند ، و از عذابها و عقابهايشان ترسانند ! اى اهل تقوا ! اى كه نامهاى نيكو براى اوست ! از تو مىخواهم كه از من بگذرى و مرا بيامرزى .
بى گناه نيستم تا معذور باشم . نيرومند نيستم ، تا پيروزى به دست آورم .
گريزگاهى ندارم ، تا بگريزم .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحه 263
پدیدآورندگان: شيخ حسين انصاريان
ص۲۶۳