[ وَ أَسْأَلُكَ كُلَّمَا شِئْتُ مِنْ حَوَائِجِي وَ حَيْثُ مَا كُنْتُ وَضَعْتُ عِنْدَكَ سِرِّي فَلَا أَدْعُو سِوَاكَ وَ لَا أَرْجُو غَيْرَكَ « 12 » لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ تَسْمَعُ مَنْ شَكَا إِلَيْكَ وَ تَلْقَى مَنْ تَوَكَّلَ عَلَيْكَ وَ تُخَلِّصُ مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ وَ تُفَرِّجُ عَمَّنْ لَاذَ بِكَ ]
هر حاجتى كه دارم ، از تو مىطلبم و هر كجا و در هر موقعيّتى كه باشم ، رازم را به تو مىسپارم . غير تو كسى را نمىخوانم ، و به احدى جز تو اميد ندارم .
لبّيك ؛ لبّيك ؛ شكايت كسى را كه به درگاهت شكايت كند مىشنوى ، و به آن كه به حضرتت اعتماد كند رو مىكنى ، و هر كه به دامان رحمتت در آويزد ، از ناراحتى و رنج خلاصش مىكنى ، و هر كه به تو پناه آورد ، غم و اندوهش را بر طرف مىكنى .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 266
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٦٦