تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 39

مساهمون:

ص٣٩
و در گفتارى ديگر فرمود : سُكْرُ الْغَفْلَةِ وَ الْغُرُورِ أَبْعَدُ إِفاقَةً مِنْ سُكْرِ الْخُمُورِ . « 1 » مستى غفلت و فريب ديرتر از مستى شراب‌ها به بهبودى و تندرستى مىانجامد . و نيز فرمود : لايُلْفَى الْعاقِلُ مَغْرُورَاً . « 2 » خردمند ، فريب خورده و بالندهء به خويش ، يافت نشود . امام زين العابدين عليه السلام در سفارش‌هاى گهربار خويش مىفرمايد : رُبَّ مَغْرُورٍ مَفْتُونٍ يُصْبِحُ لاهِياً ضاحِكاً يَأْكُلُ وَ يَشْرَبُ وَ هُوَ لايَدْرِى لَعَلَّهُ قَدْ سَبَقتْ لَهُ مِنَ اللَّهِ سَخَطَةٌ يَصْلَى بِها نارَ جَهَنَّمَ . « 3 » اى بسا شخص غافل فريفته‌اى كه روز خود را به هوسرانى و خنده و خوردن و آشاميدن مىگذارند ، بىخبر از آن كه شايد خشمى از خداوند او را فراگرفته باشد كه بدان در آتش دوزخ افكنده شود . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : مَنْ وَثِقَ بِثَلاثَةٍ كانَ مَغْرُوراً : مَنْ صَدَّقَ بِما لايَكُونُ وَ رَكِنَ إِلى مَنْ لايَثِقُ بِهِ وَ طَمَعَ فيما لايَمْلِكُ . « 4 » هر كسى به سه چيز اعتماد كند ، فريب خورده است : كسى كه آنچه را شدنى نيست ، باور كند و به كسى كه به دو اعتماد ندارد ، تكيه
هامش
( 1 ) - غرر الحكم : 266 ، حديث 5750 . ( 2 ) - غرر الحكم : 311 ، حديث 7183 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 75 / 140 ، باب 21 ، ذيل حديث 3 ؛ تحف العقول : 282 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 75 / 232 ، باب 23 ، ذيل حديث 107 ؛ تحف العقول : 319 .