امام صادق عليه السلام فرمود :
چون به نماز برخاستى بگو : الهى براى نيازهايم محمّد صلى الله عليه و آله را شفيع مىآورم ، و با آبروى او به تو توجّه مىكنم ، خدايا به حقّ او مرا در پيشگاهت در دنيا و آخرت آبرومند گردان ، و مرا از بندگان مقرّب درگاهت قرار ده ، به حقّ او نمازم را قبول كن ، گناهانم را ببخش ، دعايم را مستجاب كن ، هر آينه تو غفور و رحيمى . « 1 »
ما را به جز از روى تو منظور نظر نيست * ما را به جز از كوى تو مأواى دگر نيست
از جور رقيبان ز رهت روى نتابم * من وصل تو مىجويم و خوفم ز خطر نيست
قدر رخ خوب تو نداند همه چشمى * هر بى سر و پائى به جهان اهل نظر نيست
گو خون جگر نوش كن و خاك به سر ريز * آن را كه ز ديدار تواش شوق به سر نيست
گر عشق ندارى برِ كس قدر ندارى * قدرى نبود آن شجرى را كه ثمر نيست
ما بوسه نخواهيم جز از لعل لب يار * آرى ، مگسان را هوس الّا به شكر نيست
جانا ز صغير ارنكنى ياد چه تدبير * شاهى و تو را جانب درويش گذر نيست
( صغير )
هامش
( 1 ) - من لا يحضره الفقيه : 1 / 302 ، حديث 916 ؛ تهذيب الأحكام : 2 / 287 ، باب 15 ، حديث 5 .