و بازى است .
در روايت است كه :
رسول حق صلى الله عليه و آله با ما سخن مىگفت و ما با او سخن مىگفتيم ، چون وقت نماز مىرسيد گويى ما را نمىشناسد و ما هم او را نمىشناسيم ! « 1 » حضرت صادق عليه السلام مىفرمايد :
چون على عليه السلام به نماز برمىخاست و آيهء وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذى » « 2 » را قرائت مىكرد رنگش تغيير مىنمود به طورى كه تغيير رنگ را در صورتش مىديدند . « 3 » ائمّهء ديگر عليهم السلام و حضرت زهرا عليها السلام نيز خشوعشان در نماز همانند رسول خدا صلى الله عليه و آله و امام على عليه السلام بود .
امام صادق عليه السلام از قول حضرت حق عز و جل نقل مىكند :
نماز كسى را قبول مىكنم كه در برابر عظمتم تواضع كند ، و به خاطر من نفس را از شهوات حرام حفظ كند ، و روزش را به ياد من تمام كند ، و بر بندگانم تكبر نورزد ، گرسنه را سير كند ، و برهنه را بپوشاند ، و مصيبت زده را ترحم نمايد ، و غريب را جاى دهد . چنين نمازگزارى نورش چون نور خورشيد مىدرخشد ، من براى او در ظلمات روشنايى ، و در جهالت علم و بصيرت قرار مىدهم . « 4 »
هامش
( 1 ) - عوالى اللآلى : 1 / 324 ، حديث 61 ؛ مستدرك الوسائل : 4 / 100 ، باب 2 ، حديث 4228 .
( 2 ) - انعام ( 6 ) : 79 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 81 / 366 ، باب 22 ، حديث 21 ؛ فلاح السائل : 101 .
( 4 ) - بحار الأنوار : 66 / 391 ، باب 38 ، حديث 66 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 210 ، باب 9 ، حديث 20302 .