تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 191

مساهمون:

ص١٩١
اين عقيده موافق عقل و نقل هم مىباشد ؛ زيرا بيشتر حيوانات به سود و زيان آگاهند و دوست و دشمن خويش را مىشناسند و از خطر مىگريزند و به منفعت خود رو مىآورند . در قرآن كريم به اين نظريه اشاره شده است : وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ » « 1 » و هنگامى كه همهء حيوانات وحشى محشور شوند . وحوش جمع وحش به معناى حيوانى است كه هرگز با انسان انس نمىگيرد . مانند درندگان و چرندگان صحرايى كه با اجتماع آدميان ، اهلى نمىگردند . بر پايهء آيات پيشين ، همهء حيوانات وحشى و اهلى در قيامت محشور مىشوند . برخى از مفسّران با توجّه به سياق آيات مربوط به نشانه‌هاى قبل از قيامت ، نوشته‌اند : « منظور آن است كه قبل از قيامت در اثر زلزله‌هاى پىدرپى ، حيوانات از لانه‌ها و بيشه‌هاى خود بيرون آمده و در كنار يكديگر جمع مىشوند . » « 2 » و همچنين برخى از انسان‌ها به خاطر اعمال زشت در دنيا به شكل حيوانات مسخ شده‌اند و در آخرت هم گروهى با نيّت درونشان محشور مىشوند . از جملهء آنان ، سخن چينان و حرام خواران هستند كه به صورت بوزينه و خوك محشور مىشوند .

روايات حشر مؤمنان در قيامت

امّا حشر مؤمنان با معصومان و اهل بيت عليهم السلام و نيكان روزگار در صحنهء قيامت با امام و پيشوايى كه او را هدايت مىنموده ، از بيّنات يقينى آيات و روايات در دين اسلام است .
هامش
( 1 ) - تكوير ( 81 ) : 5 . ( 2 ) - تفسير الميزان : 20 / 214 ، ذيل آيهء 5 سورهء تكوير .