استغفار كه در آيهء فوق به عنوان كليد گشايش رزق و روزى مطرح مىشود از پيوندهاى عميق معنوى حق با گسترش امور مادّى انسان است كه در متن جامعه همچون تار و پود پارچه به هم مىآميزد و ريشه و ساقه را با گل و ميوه ارتباط مىدهد . كدام جامعه با آلودگى به گناه ، خيانت ، نفاق و دزدى و ستم و تنبلى و مانند آنها ، مىتواند آباد و پربركت باشد .
كدام جامعه با از دست دادن روح تعاون و همكارى ، مىتواند زمينهاى خرّم و سرسبز و وضع اقتصادى مرفّهى داشته باشد .
كدام جامعه مردمش با آلودگى به انواع هوسها و دامهاى شيطانى مىتواند نيرومند در برابر دشمنان ايستادگى كند .
آرى ، هيچ مسألهء قرآنى نيست مگر اينكه اثر مفيد و سازندهاى بر زندگى مادّى مردم دارد و هيچ اعتقاد و ايمان راسخى مؤثّر نيست مگر اينكه در ساختن يك جامعهء آباد و آزاد و مستقلّ سهم به سزايى دارد .
اگر كتاب حق و دين به صورت يك سلسلهء آداب و تشريفات ظاهرى و خالى از محتوا در ميان انسانها درآيد ، تأثيرى در گسترش نظام حقوقى و اقتصادى اجتماع نخواهد داشت و آدميان از ارزشها و بركات آسمانى محروم خواهند شد .
ممكن است ما بعضى از مراحل پيوند معنوى استغفار يا صدقه يا پرهيزكارى را با نزول بركات مادى و خوراك جسمى درست درك نكنيم ولى بدون شك آثار و فايدههاى آن را در صحنههايى از زندگى خويش احساس خواهيم نمود .
اگر درخواست زياده بر نياز شخصى در رشد و شكوفايى اقتصاد و يا در امور فرهنگى و علمى جامعه يا دستگيرى از ضعيفان و مستمندان تأثيرگذار باشد ؛ مطلوب نيكو و پسنديده است . امّا توفيق يافتن براى هر كسى امكانپذير نيست ؛ زيرا چه بسا تلاش فردى يا گروهى براى چنين خدماتى ، انسان را از عبادت و رضايت خداوند دور مىسازد . پس همان اندكى كه هميشه از حلال و پاكى به دست
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 172
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٧٢