قرآن و راحتى جان دادن
دشوارى مرگ حالتى شبيه به مستى است كه بر اثر فرارسيدن مقدمات خروج روح از بدن ، هيجان و انقلاب جان كندن به انسان دست مىدهد و با شتاب بر عقل و قلب و اعضاى بدن چيره مىگردد و در او اضطراب و ناآرامى شديدى پديد مىآيد .
اين وضعيت يك مرحلهء انتقالى مهم است كه بايد انسان در آن لحظه تمام پيوندهاى قلبى خود را كه ساليان دراز با آن خو گرفته است ، پاره كند و در عالمى گام بگذارد كه براى او بسيار تازه و اسرارآميز است به ويژه اينكه در لحظهء تولّد جديد ، درك و ايدهء نويى پيدا مىكند و بىثباتى اين جهان را به چشم خويش مىنگرد و حوادث ابتدايى پس از مرگ را مشاهده مىكند . و وحشتى شبيه به گيجى و مستى به او دست مىدهد . حتى انبياء و مردان خدا كه در لحظهء مرگ از آرامش كاملى بهرهمندند ، از مشكلات اين لحظهء انتقالى بىنصيب نيستند .
در سيرهء اخلاقى پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است كه : در لحظات آخر عمر مباركش ، دست خود را در ظرف آبى مىكرد و به صورت مىكشيد و لا إله الا اللّه مىگفت و مىفرمود :
إِنَّ لِلْمَوتِ سَكَراتٍ . « 1 »
براى مرگ لحظههاى سختى است .
اين حالت برگرفته از هراسى است كه در آيهء شريفه به آن اشاره فرموده است :
وَ جَآءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقّ ذَ لِكَ مَا كُنتَ مِنْهُ تَحِيدُ » « 2 »
و سكرات و بيهوشى مرگ ، حق را [ كه همه واقعيات جهان پس از مرگ
هامش
( 1 ) - صحيح البخارى : 5 / 141 ؛ تفسير القرطبى : 17 / 13 ، ذيل آيهء 19 سورهء ق .
( 2 ) - ق ( 50 ) : 19 .