اعم از دوستان واقعى ، و همكاران ، و همسفران ، و مراجعان ، و شاگردان ، و مشاوران ، و خدمتگزاران . « 1 »
همسايه در روايات
در نصايح لقمان حكيم است :
يا بُنَىَّ ! الْجارُ ثُمَّ الدَّارُ ، يا بُنَىَّ الرَّفيقُ ثُمَّ الطَّريقُ . « 2 »
اى پسرم ! اول همسايه سپس خانه ، فرزندم ابتدا رفيق و دوست آن گاه راه و طريق .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد : در كتاب اميرالمؤمنين عليه السلام خواندم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله نوشتهاى بين مهاجر و انصار و هر كس از اهل مدينه كه ملحق به آنها مىشد ، نوشت كه اين جمله در آن نامه است :
وَ انَّ الْجارَ كَالنَّفْسِ غَيْرَ مُضارٍّ وَ لا آثِمٍ ، وَ حُرْمَةُ الْجارِ عَلَى الْجارِ كَحُرْمَةِ امِّهِ وَ ابيهِ . « 3 »
همسايه به منزله خود توست ، به اندازهء خودت لازم است رعايت شود و از وى حفاظت به عمل آيد ، مگر همسايهاى كه براى همسايه ضرر داشته باشد ، و در حقّ همسايه ، جنايت و خيانت كند ، و احترام و ارزش همسايه همانند احترام مادر و پدر انسان است .
حضرت صادق عليه السلام از پدرانش از امير المؤمنين عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه به رسول خدا صلى الله عليه و آله گفته شد :
هامش
( 1 ) - تفسير نمونه : 3 / 423 - 424 ، ذيل آيهء 36 سورهء نساء .
( 2 ) - مستدرك الوسائل : 8 / 429 ، باب 75 ، حديث 9899 ؛ الاختصاص : 337 .
( 3 ) - الكافى : 5 / 31 ، حديث 5 ؛ وسائل الشيعة : 12 / 126 ، باب 82 ، حديث 15838 .