خداوند به عدل و داد خويش ، نشاط و آسايش را در يقين و رضا ؛ و غم و اندوه را در شك و ناخرسندى قرار داده است .
آرامش حقيقى تنها در مرتبهء يقين و رضايت ، به درون قلب آدمى مىنشيند سپس در فكر انسان نهادينه مىگردد ، تمدن امروز كه مدعى گسترش آرامش و رفاه در سراسر جهان است و فقر ايمانى مسلمانان ما سبب شده كه به جاى فهم حقايق فطرى به سوى داروهاى سمى و درمانهاى موقتى و آرام بخش روى آورند و عافيت و سلامت خود را كه نعمت اصلى زندگى است به دست روان گردانهاى خيالى و لذتهاى آنى بسپارند و در كهنسالى با هزاران درد و مرضهاى بىدرمان با مرگى تلخ ، جان دهند .
وضعيت امروز دنياى بشر ، نتيجهء بىايمانى و ضعف اعتقاد به ارزشهاى الهى است كه براى خود راحتى و آسايشى بدون خدا و حقيقت مىطلبد و سرانجام در آتش هوسها و لذتها مىسوزد .
توجه به حقيقتِ يگانه و وجود ازلى و ابدى به ويژه با دعا و مناجات و ارتباط عاشقانهء با حق در همه امور ، انسان را به اطمينان نفس و طراوت فطرت و دل مىرساند .
رسول اللّه صلى الله عليه و آله به ابوذر سفارش مىفرمايد :
يا أَباذَرٍ ! تَعَرَّفْ إِلَى اللَّهِ فِى الرَّخاء يَعْرِفْكَ فِى الشِّدَّةِ . « 1 »
اى ابوذر ! در هنگام آسايش خود را به خدا بشناسان تا در هنگام گرفتارى و بلا تو را بشناسد .
امام باقر عليه السلام در صفاى باطنى هر لحظه دعاى به سوى حق ، پيوسته مىفرمود :
هامش
( 1 ) - مكارم الأخلاق : 469 ، فصل 5 ؛ بحار الأنوار : 74 / 89 : باب 4 ، حديث 3 .