خواندن خدا در حال رفاه و راحتى
از نشانههاى درستى يقين اين است كه آدمى ديده حقشناسى پيدا كند و در همه لحظهها ، رضايت حق را بر رضايت مردم مقدم بدارد و به قسمت خود راضى باشد .
هر چند تير شبهه و حرام از هر طرف به سوى او هجوم آورد .
حال بايد ديد آسايش و آرامش در چيست ؟
دو ديدگاه در بين مردم دنيا وجود دارد :
ديدگاه اول : يك گروه از انسانها زندگى خوب را در خوشى و راحتى مىبينند و براى رسيدن به آرامش درونى ، به مال اندوزى و شهوترانى مىپردازند حتى به جنايت و تجاوز دست مىزنند تا نيازهاى كاذب نفسانى و شيطانى را برآورده سازند . از ويژگىهاى اين دسته از مردم اين است كه انسانهايى سطحىنگر ، خودخواه و احمق هستند ؛ زيرا كه به عمق آيات قرآن و عبرت روايات و تجربههاى تاريخى توجه ندارند و سرانجام با ذلّت و خوارى مىميرند .
نمونههاى بارز اين گروه شكست و نابودى پادشاهان جنايتكار و حاكمان ستمكار و منافقان خيانتكار و انسانهاى گناهكار كه حكايت آنان همچنان باقى است .
از جمله نكتههايى كه قرآن مجيد دربارهء خلقت انسان متذكر مىشود ؛ مىفرمايد :
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسنَ فِى كَبَدٍ » « 1 »
همانا ما انسان را در رنج و زحمت آفريديم .
إِنَّ الْإِنسنَ خُلِقَ هَلُوعًا » « 2 »
همانا انسان حريص و بىتاب آفريده شده است .
هامش
( 1 ) - بلد ( 90 ) : 4 .
( 2 ) - معارج ( 70 ) : 19 .