جايگاه واقعى آرميدن و آسودن در ورود به بهشت است كه با سلام و صلوات فرشتگان همراه است .
ديدگاه دوم : گروه ديگر از انسانها زندگى خوب را در سايهء رضايت حق و قناعت نفس مىدانند ؛ پس با صبر و ايستادگى در برابر خواهشهاى نفسانى و وسوسههاى شيطانى ، آرامش روانى و قلبى براى خود فراهم مىكنند و در اثر رياضتها و مبارزههاى سخت تبديل به انسانى مؤمن و معتقد به اصول دينى مىشوند و همهء مردم از وجود او در امان و ايمن هستند .
مقام رضا ، مرتبهء فناى ارادهء بنده در ارادهء حق است و تا او به اين مقام نرسد ، اعمالش مورد پذيرش حق قرار نمىگيرد . راضى به رضايت خدا هيچ گونه درخواستى ندارد و خواهش او بر اساس اراده و تسليم امر اوست .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
مِنْ صِحَّةِ يَقينِ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ أَنْ لايُرْضِىَ النَّاسَ بِسَخَطِ اللَّهِ ، وَ لايَلُومَهُمْ عَلى ما لَمْيُؤْتِهِ اللَّهُ ، فَإِنَّ الرِّزْقَ لايَسُوقُهُ حِرْصُ حَريصٍ وَ لايَرُدُّهُ كَراهِيَةُ كارِهٍ وَ لَوْ أَنَّ احَدَكُمْ فَرَّ مِنْ رِزْقِهِ كَما يَفِرُّ مِنَ الْمَوْتِ لَأَدْرَكَهُ رِزْقُهُ كَما يُدْرِكُهُ الْمَوْتُ ، ثُمَّ قالَ : إِنَّ اللَّهَ بِعَدْلِهِ وَ قِسْطِهِ جَعَلَ الرَّوْحَ وَ الرَّاحَةَ فِى الْيَقينِ وَ الرِّضا وَ جَعَلَ الْهَمَّ وَ الْحَزَنَ فِى الشَّكِّ وَ السَّخَطِ . « 1 »
از نشانههاى درستى يقين فرد مسلمان اين است كه مردم را به وسيلهء خشم خداوند ، خرسند نكند و مردم را بر آنچه خداى متعال به خود او نداده ، سرزنش ننمايد ؛ زيرا روزى را نه طمع شخص حريص بياورد و نه ناخرسندى فرد ناخوشايند ؛ اگر كسى از شما چنان كه از مرگ مىگريزد از روزىاش بگريزد ، روزى به او مىرسد همچنان كه مرگ به او مىرسد . سپس فرمود :
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 57 ، حديث 2 ؛ بحار الأنوار : 67 / 143 ، باب 52 ، حديث 7 .