هر گاه خداوند بخواهد بندهاى را گرامى بدارد ، او را براى برپاداشتن حق يارى مىكند .
براى اجراى حق بايد حق را به درستى بشناسيم و ضد آن يعنى باطل را مورد بررسى قرار داده آن گاه براى اقامهء حق قدم برداريم .
حضرت على عليه السلام مىفرمايد :
لايُعْرَفُ الْحَقُّ بِالرِّجالِ ، اعْرِفِ الْحَقَّ تَعْرِفْ اهْلَهُ . « 1 »
حق با اشخاص شناخته نمىشود ، پس حق را بشناس تا اهلش را بشناسى .
آرى ، شناخت حق و باطل كه همان شناخت واقعيتها از پندارها است ، گاهى براى انسان چنان مشكل و پيچيده مىشود كه نياز مبرم به شناخت نشانههاى حق و باطل پيدا خواهد شد و تا سراغ نشانه نرويم نمىتوان حق را از باطل تشخيص داد .
خداوند در قرآن در اين رابطه با مثال روشن و زيبايى بيان فرمودند :
كَذَ لِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَ الْبطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَآءً وَأَمَّا مَا يَنفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْأَرْضِ كَذَ لِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ » « 2 »
اين گونه خدا حق و باطل را [ به امور محسوس ] مَثَل مىزند . اما آن كفِ [ روى سيل و روى فلز گداخته در حالى كه كنارى رفته ] به حالتى متلاشى شده از ميان مىرود ، و اما آنچه [ چون آب و فلز خالص ] به مردم سود مىرساند ، در زمين مىماند . خدا مَثَلها را اين گونه بيان مىكند [ تا مردم در همهء امور حق را از باطل بشناسند . ]
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 40 / 125 ، باب 92 ، حديث 18 ؛ الطرائف : 1 / 136 ، حديث 215 .
( 2 ) - رعد ( 13 ) : 17 .