كلمات زننده كه نشانهء ناسپاسى و عدم تحمل حادثه است ، اين شكيبايى را زشت و بدنما مىكند .
اما افراد با ايمان و قوى الاراده و پرظرفيت در اين گونه حوادث ، هرگز پيمانهء صبرشان لبريز نمىگردد و سختى كه نشانهء ناسپاسى و كفران و بىتابى و جزع باشد به زبان جارى نمىسازند و اين گونه صبر همان صبر جميل است كه صبر واقعى و تام و كمال و بىنقص مىباشد .
نشانههاى صابر
پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
انسان صابر داراى سه نشانه مىباشد :
عَلامَةُ الصَّابِرِ فى ثَلاثٍ ، اوَّلُها : انْ لايَكْسَلَ وَ الثَّانِيَةُ : انْ لايَضْجَرَ وَ الثَّالِثَةُ :
انْ لايَشْكُوَ مِنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ لِانَّهُ اذا كَسِلَ فَقَدْ ضَيَّعَ الْحَقَّ وَ اذا ضَجِرَ لَمْ يُؤَدِّ الشُّكْرَ وَ اذا شَكا مِنْ رَبِّه عَزَّوَجَلَّ فَقَدْ عَصاهُ . « 1 »
نشانههاى صابر سه چيز است : اول : آن كه تنبلى نمىورزد . دوم : آن كه افسرده و دل تنگ نمىشود و سوم : آن كه از پروردگار خود شكوه نمىكند ؛ زيرا اگر تنبل باشد حق را فرو مىگذارد و اگر افسرده و دل تنگ باشد ، شكر نمىگذارد و اگر از پروردگارش شكايت كند ، معصيت او كرده باشد .
اگر انسان ، صبورى را پيشه خود كرد و در برابر مشكلات و سختىها استوار و مقاوم ايستاد ، به عمق كلام حضرت حق كه از كلام رسول الهى بيان شده ، مىرسد و شهد و شيرينى كلام بارى تعالى را در اين حديث قدسى خواهد چشيد كه دربارهء اجر صابران اين گونه بيان مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 68 / 86 ، باب 62 ، حديث 35 ؛ علل الشرايع : 2 / 498 ، باب 253 ، حديث 1 .