[ « 2 » اللَّهُمَّ لَا طَاقَةَ لِي بِالْجَهْدِ وَ لَا صَبْرَ لِي عَلَى الْبَلَاءِ وَ لَا قُوَّةَ لِي عَلَى الْفَقْرِ فَلَا تَحْظُرْ عَلَيَّ رِزْقِي وَ لَا تَكِلْنِي إِلَى خَلْقِكَ بَلْ تَفَرَّدْ بِحَاجَتِي وَ تَوَلَّ كِفَايَتِي وَ انْظُرْ إِلَيَّ وَ انْظُرْ لِي فِي جَمِيعِ أُمُورِي فَإِنَّكَ إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى نَفْسِي عَجَزْتُ عَنْهَا « 3 » وَ لَمْ أُقِمْ مَا فِيهِ مَصْلَحَتُهَا وَ إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى خَلْقِكَ تَجَهَّمُونِي وَ إِنْ أَلْجَأْتَنِي إِلَى قَرَابَتِي حَرَمُونِي وَ إِنْ أَعْطَوْا أَعْطَوْا قَلِيلًا نَكِداً وَ مَنُّوا عَلَيَّ طَوِيلًا وَ ذَمُّوا كَثِيراً ]
خدايا ! مرا طاقت بر مشقت ، و شكيبايى بر مصيبت ، و قدرت بر تنگ دستى نيست ؛ پس روزيم را منع مكن و مرا به بندگانت وامگذار ؛ بلكه خود به تنهايى حاجتم را برآور و كار ساز من باش ، و به من با نظر رحمت بنگر ، و در تمام امورم مصلحتم را در نظر گير ؛ زيرا اگر مرا به خود واگذارى ، از تحقق دادن كارهايم عاجز شوم ، و به كارى كه مصلحت من در آن است برنخيزم ، و اگر مرا به بندگانت واگذارى ، با ترشرويى به من بنگرند ، و اگر به پناه خويشانم فرستى ، محرومم سازند ، و اگر عطا كنند ، عطايى اندك و پر دردسر دهند ، و بر من منّت بسيار گذارند ، و بيش از اندازه نكوهش كنند .
صبر بر سختى و بلا و فقر
صبر معناى وسيع و گستردهاى دارد كه هم صبر بر اطاعت را شامل مىشود ، هم