عمل خير براى خود پيش مىفرستيد ، آن را نزد خدا به بهترين صورت و بزرگترين پاداش خواهيد يافت .
وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ على حُبِّهِ مِسْكيناً وَيَتيماً وَ اسيراً * انَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّهِ لانُريدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَلا شُكُوراً * إنّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَريراً * فَوَقاهُمُ اللّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَلَقّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً » « 1 »
و غذا را در عين دوست داشتنش ، به مسكين و يتيم و اسير انفاق مىكنند . *
[ و مىگويند : ] ما شما را فقط براى خشنودى خدا اطعام مىكنيم و انتظار هيچ پاداش و سپاسى را از شما نداريم . * ما از پروردگارمان در روزى كه روز عبوس و بسيار هولناكى است مىترسيم . * پس خدا نگهدار آنان از آسيب و گزند آن روز است و شادابى و شادمانى به آنان عطا مىكند .
كَلّا بَلْ لاتُكْرِمُونَ الْيَتيمَ * وَلَاتَحاضُّونَ عَلى طَعامِ الْمِسْكينِ * وَ تَأْكُلُونَ التُراثَ اكْلًا لَمّاً * وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبّاً جَمّاً » « 2 »
اين چنين نيست كه مىپنداريد ، بلكه [ زبونى ، خوارى و دور شدن شما از رحمت خدا براى اين است كه ] يتيم را گرامى نمىداريد * و يكديگر را بر طعام دادن به مستمند تشويق نمىكنيد * و ميراث خود را [ با ميراث ديگران بىتوجه به حلال و حرام بودنش ] يكجا و كامل مىخوريد * و ثروت را بسيار دوست داريد .
فَامّا مَنْ اعْطى وَ اتَّقى * وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسرى * وَ امّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنى * وَ كَذَّبَ بِالْحُسْنى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى * وَ ما يُغْنِى عَنْهُ مالُهُ اذا تَرَدّى » « 3 »
اما كسى كه [ ثروتش را در راه خدا ] انفاق كرد و پرهيزكارى پيشه ساخت * و وعده نيكوتر را [ كه وعدهء خدا نسبت به پاداش انفاق و پرهيزكارى است ]
هامش
( 1 ) - انسان ( 76 ) : 8 - 11 .
( 2 ) - فجر ( 89 ) : 17 - 20 .
( 3 ) - ليل ( 92 ) : 5 - 11 .