باور كرد ؛ * پس به زودى او را براى راه آسانى [ كه انجام همه اعمال نيك به توفيق خداست ] آماده مىكنيم * و اما كسى كه [ از انفاق ثروت ] بخل ورزيد و خود را بىنياز نشان داد * و وعدهء نيكوتر را تكذيب كرد ، * پس او را براى راه سخت و دشوارى [ كه سلب هرگونه توفيق از اوست ] آماده مىكنيم ، * و هنگامى كه [ به چاه هلاكت و گودال گور ] سقوط كند ثروتش [ چيزى از عذاب خدا ] را از او دفع نمىكند .
فَامَّا اليَتيمَ فَلَا تَقْهَرْ * وَ امَّا السّائِلَ فَلا تَنْهَرْ » « 1 »
و اما [ به شكرانهء اين همه نعمت ] يتيم را خوار و رانده مكن * و تهيدست حاجت خواه را [ به بانگ زدن ] از خود مران .
در هر صورت از آيات خدا استفاده مىشود كه رفع نياز نيازمندان و حاجت حاجتمندان و مسكنت مسكينان و فقر فقيران و سؤال سائلان و درد دردمندان ، به وقت رجوعشان به انسان كه اين رجوع هيچ مانع شرعى و فقهى ندارد ، امرى واجب و از اعظم عبادات و وسيلهء قرب عبد به حضرت مولا و باعث سعادت دنيا و آخرت و نجات از عذاب الهى است و بخل ورزيدن در اين زمينهها بسيار زشت و عملى نكوهيده و برابر صريح آيات قرآن مورّث عذاب و آتش غضب الهى است .
وَالَّذينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَلايُنْفِقُونَها فى سَبيلِ اللّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ اليمٍ * يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فى نارِ جهنّم فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِانْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ » « 2 »
و كسانى را كه طلا و نقره مىاندوزند و آن را در راه خدا هزينه نمىكنند ، به عذاب دردناكى مژده ده . * روزى كه آن اندوختهها را در آتش دوزخ به
هامش
( 1 ) - ضحى ( 93 ) : 9 - 10 .
( 2 ) - توبه ( 9 ) : 34 - 35 .