بعضى آن را مخصوص به بشارتى دانستهاند كه فرشتگان در آستانهء مرگ و انتقال از اين جهان به مؤمنان مىدهند و مىگويند :
وَابْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتى كُنْتُمْ تُوعَدُونَ » « 1 »
و شما را به بهشتى كه وعده مىدادند ، بشارت باد .
و بعضى ديگر آن را اشاره به وعدههاى پيروزى پروردگار و غلبهء بر دشمنان و حكومت در روى زمين مادام كه مؤمنند و صالحند ، مىدانند .
در بعضى از روايات اين بشارت به خوابهاى خوش كه مؤمنان مىبينند تفسير شده است . » « 2 »
رؤياى صادقانه
احتمالًا منظور حضرت زين العابدين عليه السلام از جملهء :
« وَ بَشِّرْنِي بِذَلِكَ فِي الْعَاجِلِ دُونَ الآجِلِ بُشْرَى أَعْرِفُهَا »
در آخر جملات دعا از اين نمونهء خوابها باشد ، كه در معارف اسلامى از آن تعبير به رؤياى صادقه و بخشى اندك از نبوت شده است .
حضرت عبدالمطلب خواب ديد درختى بر پشتش روئيده كه سربه آسمان دارد ، و شاخه هايش شرق و غرب را گرفته ، و نورى از آن جلوه گر است كه از نور خورشيد عظيمتر مىباشد . اين خواب را براى كاهنى نقل كرد ، او خواب را تفسير كرد :
از صلب تو فرزندى به وجود مىآيد كه مالك شرق و غرب مىشود و در ميان
هامش
( 1 ) - فصّلت ( 41 ) : 30 .
( 2 ) - تفسير نمونه : 8 / 333 - 337 ، ذيل آيهء 62 سورهء يونس .