خود راه تحوّل را هموار مىسازد .
امام سجاد عليه السلام در مناجات شاكران به اين نكته اشاره مىفرمايد :
الهى اذْهَلَنى عَنْ إِقامَةِ شُكْرِكَ تَتَابُعُ طَوْلِكَ وَ اعْجَزَنى عَنْ احْصاءِ ثَنائِكَ فَيْضُ فَضْلِكَ وَ شَغَلَنى عَنْ ذِكْرِ مَحامِدِكَ تَرادُفُ عَوائِدِكَ وَ اعْيانى عَنْ نَشْرِ عَوارِفِكَ تَوالى اياديكَ . « 1 »
خدايا ! پياپى آمدن كرمت ، برپاداشتن سپاست را از ياد من برد و فراوانى بخششت مرا از شمارش ستايشت درمانده ساخت ، در پى هم آمدن احسانت مرا از ياد اوصاف نيكت بازداشت و پشت سر هم رسيدن نعمتهايت مرا از گسترش خوبىهايت درمانده نمود .
و گاهى حضرت جسارت در خطاب را به خاطر بندگان نادان و غفلت زده بالا برده و به محضر حق عرضه مىدارد :
الهى لاتُؤَدِّبْنى بِعُقُوبَتِكَ وَ لاتَمْكُرْ بى فى حِيْلَتِكَ مِنْ ايْنَ لِىَ الخَيْرُ يا رَبِّ وَ لايُوجَدُ الَّا مِنْ عِنْدِكَ وَ مِنْ ايْنَ لِىَ النَّجاةُ وَ لاتُسْتَطاعُ الَّا بِكَ . « 2 »
خدايا ! مرا با كيفرت ادب منما و با نقشهاى با من نيرنگ مكن ، پروردگارا ! از كجا برايم خيرى هست ، در حالى كه جز نزد تو يافت نمىشود و از كجا برايم نجاتى است در حالى كه جز به تو فراهم نمىگردد .
در جاى ديگر با صفاى دل ، پرده پوشىهاى خداوند را مىستايد :
الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى تَحَبَّبَ الَىَّ وَ هُوَ غَنِىٌّ عَنّى وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى يَحْلُمُ عَنّى
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 91 / 146 ، باب 32 ، ذيل حديث 21 ، مناجاة الشاكرين .
( 2 ) - بحار الأنوار : 95 / 82 ، باب 6 ، حديث 2 ؛ البلد الأمين : 205 ؛ مصباح المتهجّد : 582 ، دعاى سحر ماه رمضان .