امام على عليه السلام در خطبهء قاصعه راه گريز از شيطان را چنين بيان مىفرمايد :
فَاحْذَرُوا عِبادَ اللَّهِ عَدُوَّ اللَّهِ انْ يُعْدِيَكُمْ بِدائِهِ ، وَ انْ يَسْتَفِزَّكُمْ بِنِدائِهِ وَ انْ يُجْلِبَ عَلَيْكُمْ بِخَيْلِهِ وَ رَجِلِهِ . فَلَعَمْرى لَقَدْ فَوَّقَ لَكُمْ سَهْمَ الْوَعيدِ وَ اغْرَقَ لَكُمْ بِالنَّزْعِ الشَّديدِ وَ رَماكُمْ مِنْ مَكانٍ قَريبٍ وَ قالَ : رَبِّ بِما اغْوَيْتَنى لَازَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الأَرْضِ وَ لَاغْوِيَنَّهُمْ اجْمَعِينَ ، قَذْفاً بِغَيْبٍ بَعيدٍ ، وَ رَجْماً بِظَنٍّ غَيْرِ مُصيبٍ ، صَدَّقَهُ بِهِ ابْناءُ الْحَمِيَّةَ وَ اخْوانُ الْعَصَبِيَّةِ وَ فُرْسانُ الْكِبْرِ وَ الْجاهِلِيَّةِ . . . « 1 »
بندگان خدا ، از دشمن خدا حذر كنيد ، مبادا آن كه شما را به درد خود مبتلا كند و با ندايش شما را به حركت آورد و با ارتش سواره و پيادهاش بر شما بتازد .
به جان مردم سوگند كه تيرى سهمناك عليه شما به كمان گذاشته و كمان را با شدت هر چه تمامتر كشيده و از مكانى نزديك به شما تير انداخته و گفته :
« پروردگارا ! براى آن كه مرا اغوا كردى ، زر و زينت دنيا را در زمين در برابر ديدهء آنان جلوه مىدهم و همه را به ضلالت دچار مىنمايم . » به تاريكى تيرى به هدفى دور انداخت و گمانى ناصواب و خطا بر زبان راند ، ولى زادگان كبر و نخوت با عمل خود ادّعايش را تصديق كردند و برادران عصبيّت و سواران كبر و جاهليت آن گفتار كج و باطل را راست آورند . . . .
بنابراين بايد شيوهء مقابله با دعوتهاى مفسدهانگيز شيطان و انصارش را جدى گرفت ؛ كه امام كاظم عليه السلام در سفارش خويش به هشام كه پرسيد با چه دشمنانى بايد مبارزه نمود ؟ حضرت فرمود :
دشمنى تو با ابليس بايد سخت باشد و نبايد كه او در تلاشش براى نابودى تو ، شكيباتر و در مبارزهات با او پايدارتر از تو باشد ؛ زيرا ابليس با همهء قدرتش
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 234 .