در دگرگونى نعمت خداوند و سرعت بخشيدن به خشم و انتقام خداوند ، چيزى نافذتر از ستمگرى نيست ؛ زيرا خداوند دعاى ستمديدگان را مىشنود و در كمين ستمگران است .
حضرت على عليه السلام مىفرمايد :
وَ لَئِنْ امْهَلَ اللَّهُ الظَّالِمَ فَلَنْ يَفُوتَ اخْذُهُ وَ هُوَ لَهُ بِالْمِرصادِ عَلى مَجازِ طَريقِهِ وَ بِمَوْضِعَ الشَّجى مِنْ مَساغِ رِيقِهِ . « 1 »
اگر خداوند ستمكار را مهلت دهد هرگز فرصت مؤاخذهء او از دستش نمىرود و بر سر راه او در حالى كه گلويش در دست قدرت اوست در كمين است .
عدل خداوند و مجازاتهاى دنيوى و اخروى
عدهاى پرسشى را در باب عدل الهى مطرح كردهاند كه آيا انواع مجازاتهاى دنيوى و اخروى و تفاوت اعمال انسان با عدل خداوند تناسب دارد يا نه ؟
در پاسخ شهيد مطهرى رحمه الله در بحث مجازاتهاى اخروى با پرداختن به تفاوتهاى دو جهان و قوانينى كه بر هر يك از آنها حاكم است و آثار و نتايجى كه در سرنوشت موجودات دارد و ارتباطهايى كه بين دو جهان برقرار است ، مانند اين كه اذكار و كلام ما در دنيا موجب ساختن بهشت يا آتش در آخرت مىشود ؛ به عنوان مقدمه مىگويد :
در روايات داريم كه با فرستادن اذكار و دعاهايى كه در تسبيح و تقديس خداوند است در نشئهء ديگر تبديل به درختان بهشت يا مصالح ساختمانى مىشود . و گروهى بنّا مشغول ساختن كاخها و باغهاى سرسبزند تا هنگامى كه مؤمن به قيامت وارد مىشود جاى هميشگى خود را زيبا مىبيند يعنى همچنان كه انسان با كارهاى
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 96 .