وَ مَنْ وَعَدَكَ بِالخَنى فَعِدْهُ بِالنَّصِيحَةَ وَ الرِّعاءِ . « 1 »
و اما آن چيزهايى كه دربارهء بردبارى است اين كه : اگر كسى به تو گفت : اگر يكى بگويى ده تا مىشنوى ، در پاسخش بگو اگر ده تا بگويى يكى هم نخواهى شنيد . اگر كسى به تو ناسزا گفت ، به او بگو : اگر آنچه مىگويى راست باشد ، از خداوند مىخواهم كه مرا بيامرزد و اگر دروغ باشد ، از خداوند مىخواهم كه تو را بيامرزد . اگر كسى به تو وعدهء اذيّت و آزار دهد تو او را به نصيحت و مدارا وعده بده .
و گاهى حقوق ديگران و سرمايهء عمومى جامعه مطرح است كه جان و مال و ناموس و خانه و مرز كشورى در خطر تجاوز و نابودى قرار مىگيرد .
خداوند متعال و پيامبران اعظم و اولياى الهى هرگز در برابر ستم و گناه و فساد سكوت نكردهاند بلكه با خطابهاى تهديدى و هشدارهاى تنبيهى ؛ فرد يا گروهى را از عمل مجرمانه بازداشتهاند و يا در زمان مناسب او را مجازات كردهاند و يا در قيامت به حساب او رسيدگى مىكنند . به ويژه اگر مهلتى هم داده شود ؛ كيفرشان سختتر است .
خداوند در اين زمينه مىفرمايد :
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّمَا نُمْلِى لَهُمْ خَيْرٌ لِاَنفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِى لَهُمْ لِيَزْدَادُواْ إِثْمًا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ » « 2 »
و كسانى كه كافر شدند ، گمان نكنند مهلتى كه به آنان مىدهيم به سودشان خواهد بود ، جز اين نيست كه مهلتشان مىدهيم تا بر گناه خود بيفزايند ، و براى آنان عذابى خوار كننده است .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 1 / 226 ، باب 7 ، حديث 17 ؛ مشكاة الأنوار : 327 - 328 .
( 2 ) - آل عمران ( 3 ) : 178 .