[ « 4 » يَا أُنْسَ كُلِّ مُسْتَوْحِشٍ غَرِيبٍ وَ يَا فَرَجَ كُلِّ مَكْرُوبٍ كَئِيبٍ وَ يَا غَوْثَ كُلِّ مَخْذُولٍ فَرِيدٍ وَ يَا عَضُدَ كُلِّ مُحْتَاجٍ طَرِيدٍ ]
اى آرامش هر ناآرام غريب ! اى گشايش هر اندوهگين دل شكسته ! اى كمك كنندهء هر خوار شدهء تنها ! و اى يارى دهندهء هر نيازمند رانده شده !
پناه بى پناهان
يافتن اين معنا كه در تمام هستى و آفرينش جز ذات مقدس او ، پناه و تكيه گاهى وجود ندارد و غير او يار و ياورى نيست و تنها اوست كه در تمام گرفتارىها و در دل غربت و تنهايى و به هنگام درماندگى و بيچارگى و به وقتى كه همه انسان را از خود راندهاند به فرياد انسان مىرسد و درد دردمندان را دوا مىكند و بى پناه را پناه مىدهد ، احتياج به دقت در آيات قرآن و تاريخ امم و ملل دارد .
وَإِن يَمْسَسْكَ اللّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَإِن يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ * وَ هُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ » « 1 »
و اگر خدا تو را آسيب و گزندى رساند ، كسى جز او بر طرف كنندهء آن نيست ، و اگر تو را خيرى رساند [ حفظ و دوامش فقط به دست اوست ] ؛ پس او بر هر كارى تواناست . * اوست كه بر بندگانش چيره و غالب است ، و او حكيم و
هامش
( 1 ) - انعام ( 6 ) : 17 - 18 .