آشاميدنى و خوردنى و همسران و خدمتكاران و قصرها و نهرها و زراعتها و ميوهها ؛ سپس دعوت كنندهاى را فرستادى تا مردم را به آن دعوت كند . ولى نه دعوت كننده را پاسخ گفتند و نه در آنچه ترغيب كردى رغبت نمودند و نه به آنچه تشويق فرمودى مشتاق شدند . به سوى مردارى رو كردند كه با خوردنش رسوا شدند و بر عشق به آن سازش نمودند و هر كه عاشق چيزى شود چشمش را كور و دلش را بيمار مىكند ، آنگاه با چشمى غيرسالم نظر مىكند و با گوشى غيرشنوا مىشنود ، خواهشهاى نفسانى عقلش را دريده و دنيا دلش را ميرانده و او را بر امور مادى واله و شيدا نموده است .
حضرت دربارهء رسولان حق مىفرمايد :
بَعَثَ اللَّهُ رُسُلَهُ بِما خَصَّهُمْ بِهِ مِنْ وَحْيِهِ ، وَجَعَلَهُمْ حُجَّةً لَهُ عَلى خَلْقِهِ ، لِئَلّا تَجِبَ الْحُجَّةُ لَهُمْ بِتَرْكِ الْاعْذارِ الَيْهِمْ ، فَدَعاهُمْ بِلِسانِ الصِّدْقِ الى سَبيلِ الْحَقِّ . « 1 »
خداوند پيامبرانش را با مخصوص گرداندن آنان به وحى خود به رسالت برانگيخت و آنان را حجّت خود بر بندگانش قرار داد ، تا عذرى براى مردم به خاطر بستن راههاى عذر به روى آنان نباشد ، پس آنان را با زبان صدق به راه حق دعوت كرد .
حضرت صادق عليه السلام فرمود :
ما زالَتِ الْارْضُ الّا وَ لِلّهِ فيهَا الْحُجَّةُ يُعَرِّفُ الْحَلالَ وَ الْحَرامَ ، وَ يَدْعُو النّاسَ الى سَبيلِ اللّهِ . « 2 »
زمين هميشه نپايد جز آن كه براى خدا در آن حجتى بايد كه حلال و حرام را به
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 144 .
( 2 ) - الكافى : 1 / 178 ، حديث 3 ؛ بصائر الدّرجات : 484 ، باب 10 ، حديث 1 .