تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
مستان پاك طينت ميخانهء الست * گيرند باده‌هاى مروق « 1 » زتاك ما ما را درون سينه خود جاى داده اند * هستند آسمان و زمين سينه چاك ما فردوس جاى ما و ملك همنشين و حور * كز خاك آن سراى بود خاك پاك ما مسجود هر فرشته و محبوب روح قدس * يارب چه گوهرست نهان زير خاك ما فيض از زبان خويش نمىگويد اين سخن * حرفى است اززبان امامان پاك ما
( فيض كاشانى )

كتاب و نبوّت و امامت

براى رشد و كمال و درك سعادت دنيا و آخرت ، براى اين گنجينه فطرت و عقل و وجدان كه دريايى بى كران از نيروى اراده و اختيار در اختيار اوست سه سرمايهء سنگين و سه گوهر گران‌بها همچون نبوت و كتاب و امامت در كنار او نهاد ، تا با كمك از فرهنگ رسالت و قرآن مجيد و امامت امامان و با تكيه بر فطرت و عقل و وجدان به عبادت حق قيام كند و وجودش را به حسنات اخلاقى بيارايد و از رذايل و خصايل پست دورى گزيند و سفرهء عدل و قسط را در زمين پهن كند و آنچه خير است از وجود خود بروز و ظهور دهد و دنيايى آباد و آخرتى مورد رضايت حق براى راحت ابدى و سلامت و سعادت سرمدى بسازد . آنان را به اين همه حقايق آراستى و مائدهء نعمت‌هاى معنوى و مادى در
هامش
( 1 ) - مروق : صاف شده ، شراب كه در آن غش و درد نباشد .