مورد روزه با رعايت اعتدال در غذا وقت افطار و اكتفاى به آب هنگام سحر از هر قسم معالجه مفيدتر است .
3 - زيادى فشار خون ، اين مرض بر اثر پرخورى و انفعالات نفسانى رو به ازدياد مىرود و در چنين هنگامى ماه رمضان ماه نعمت و بركت است ، مخصوصاً اگر وزن شخص بيشتر از وزن طبيعى امثالش باشد .
4 - مرض قند ، آن نيز مانند فشار خون رو به انتشار مىرود ، البته در اوائل غالباً توام با سنگينى بدن است ، در اين صورت باز روزه علاج نافعى مىباشد ؛ زيرا مرض قند با تقليل در چاقى تخفيف مىيابد ، در مواردى كه مرض قند به طور خفيفى وجود داشته باشد پنج ساعت پس از خوردن غذا ، قند در خون به كمتر از ميزان طبيعى پايين مىآيد و پس از ده ساعت به كمترين حدّ طبيعى مىرسد .
حتى بعد از پيدايش آمپول انسولين « مخصوصاً وقتى كه وزن مريض از حدّ طبيعى تجاوز كند » مهمترين معالجه روزه است .
5 - در مورد التهاب حاد و مزمن كليه كه مقرون با ترشح و تورّم باشد .
6 - در مورد امراض قلب كه توأم با تورّم باشد .
7 - التهاب مزمن مفاصل ، خاصه وقتى كه توأم با امراض چاقى باشد ، به طورى كه غالب زنها پس از سن چهل سالگى به آن مبتلا مىشوند .
در ماه رمضان عوارض اين مرض به درجات خفيفتر از مواقعى است كه برق و خون گرفتن و ادويه و تمام وسايل طبّ جديد به كار برده مىشود .
ممكن است بگويند در مورد امراض كه روزه علاج قاطع شناخته مىشود محتاج به دستور پزشك است و روزهء اسلامى وظيفهء اشخاص سالم و تندرست است .
در پاسخ ؛ اين بيان صحيح است ، ولى فايدهء روزه براى افراد سالم همانا جلوگيرى از اين امراض است ، خصوصاً امراضى كه در ارقام 1 و 2 و 3 و 7 ، ذكر
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 187
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٨٧