براى هضم مواد قندى ، مانند عسل داراى فوائد طبّى است .
ولى چيزى كه مسلّم است اين است كه فايدهء وجود الكل در بدن منحصر به همين مقدار مختصر است و هرگاه از اين حدّ تجاوز كرد ايجاد زيانهاى زيادى مىنمايد ، باعث التهاب مزمن اعصاب و كليه و تصلّب شرايين و تحجر كبد و ضعف قلب خواهد گرديد .
چرا از خوردن مقدار كمى از شراب ممنوع باشيم ؟ زيرا الكل با ساير مواد فرق دارد ، به اين معنا كه حتى مقدار مختصر آن از نيروى اراده و قدرت نفس مىكاهد و انفعالات نفسانى به وسيلهء آن فزونى مىگيرد و جاى خطر همين است ؛ زيرا شخصيت انسان را عوض مىكند و ارادهء آدمى را از صورت طبيعى و حقيقى خارج مىسازد .
در حالت عادى با اين كه اشخاص مىدانند افراط در شرب الكل تا چه حد مضر است ، از خوردن آن خوددارى نمىكنند ، بديهى است هرگاه مقدار كمى از آن را مصرف نمودند و تحت تأثير آن قرار گرفتند به طريق اولى قادر بر جلوگيرى از مقدار بيشتر نخواهد بود !
اسلام براى حفظ سلامت بدن و خانواده و اجتماع و اقتصاد ، مردم را از نوشيدن و خريد و فروش هر نوع شرابى و هر مقدار آن منع مىكند و خوردن و خريد و فروش آن را چه كم و چه زياد معصيت مىداند و مرتكب آن مستحق عذاب آخرت است .
حرمت شراب در روايات
نعمان بن بشير مىگويد : از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم ، مىفرمود :
ايُّهَا النّاسُ انَّ مِنَ الْعِنَبِ خَمْراً ، وَ انَّ مِنَ الزَّبيبِ خَمْراً ، وَ انَّ مِنَ التَّمْرِ خَمْراً ،