وَ انَّ مِنَ الشَّعيرِ خَمْراً ، الا ايُّهَا النّاسُ انْهاكُمْ عَنْ كُلِّ مُسْكِرٍ . « 1 »
اى مردم ! از انگور و از كشمش و از خرما و از جو شراب هست ، آگاه باشيد كه من شما را از هر مست كنندهاى نهى مىكنم .
حضرت باقر عليه السلام مىفرمايد :
يَأْتِى شارِبُ الْخَمْرِ يَوْمَ الْقِيامَةِ مُسْوَدّاً وَجْهُهُ ، مُدْلِعاً لِسانُهُ ، يَسيلُ لُعابُهُ عَلى صَدْرِهِ ، وَ حَقٌّ عَلَى اللّهِ انْ يَسْقِيَهُ مِنْ بِئْرِ خَبَالٍ . قالَ : قُلْتُ : وَما بِئْرُ خَبالٍ ؟ قالَ : بِئْرٌ يَسيلُ فيها صَديدُ الزُّناةِ . « 2 »
مشروبخور با چهرهء سياه وارد محشر مىشود ، در حالى كه زبانش از كام به درآمده و آب دهانش برسينه مىريزد و بر حضرت حق است كه او را از چاه خبال بنوشاند ، راوى مىگويد : به حضرت عرضه داشتم : چاه خبال كدام است ؟ فرمود : چاهى است كه از آن چرك و خون زناكاران جارى است .
امام صادق عليه السلام به يونس بن ظبيان فرمود :
يا يُونُسُ ابْلِغْ عَطِيَّةَ عَنّى انَّهُ مَنْ شَرِبَ جُرْعَةً مِنْ خَمْرٍ لَعَنَهُ اللّهُ وَ مَلائِكَتُهُ وَ رُسُلُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ ، وَ انْ شَرِبَها حَتّى يَسْكَرَ مِنْها نُزِعَ رُوحُ اْلإيمانِ مِنْ جَسَدِهِ وَ رُكِّبَتْ فيهِ رُوحٌ سَخيفَةٌ خَبيثَةٌ مَلْعُونَةٌ . « 3 »
از جانب من به عطيه بگو ، به حقيقت هر كس پيمانهاى از شراب بنوشد ، خدا و ملائكه و انبيا و تمام اهل ايمان او را لعنت كنند و اگر تا حدّ مستى بخورد ،
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة : 25 / 280 ، باب 1 ، حديث 31910 ؛ الأمالى ، شيخ طوسى : 381 ، حديث 818 .
( 2 ) - وسائل الشيعة : 25 / 296 ، باب 9 ، حديث 31947 ؛ تهذيب الاحكام : 9 / 103 ، باب 2 ، حديث 183 .
( 3 ) - وسائل الشيعة : 25 / 297 ، باب 9 ، حديث 31949 ؛ تهذيب الاحكام : 9 / 105 ، باب 2 ، حديث 191 .