تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩
لايُكَلِّمُهُمْ وَلايَهْديهِمْ سَبيلًا اتَّخَذُوهُ وَ كَانُوا ظالِمينَ » « 1 » و قوم موسى پس از [ رفتن ] او [ به ميعادگاه پروردگار ] ، از زيورهاى خود مجسمهء گوسال‌هاى ساختند كه صداى گاو داشت ! آيا نمىديدند كه آن مجسمه با آنان سخن نمىگويد و آنان را به راهى هدايت نمىكند ؟ ! [ ولى با روشن بودن اين حقيقت كه مجسمه‌اى بيش نيست و هيچ كارى از دستش بر نمىآيد ] آن را [ به عنوان معبودى براى پرستش ] گرفتند و [ در صورتى كه در اين انتخاب ] از ستمكاران بودند . قالا رَبَّنا ظَلَمْنا انْفُسَنا وَ انْ لَمْ تَغْفِرْلَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ » « 2 » گفتند : پروردگارا ! ما بر خود ستم ورزيديم ، و اگر ما را نيامرزى و به ما رحم نكنى مسلماً از زيانكاران خواهيم بود .

4 - بت‌پرستى و شرك

بت پرستى و غير خدا را با خدا شريك قرار دادن كه ظلم عظيم است : وَ اذْ قالَ لُقْمانُ لِابْنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ يا بُنَىَّ لا تُشْرِكْ بِاللّهِ انَّ الشَّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ » « 3 » و [ ياد كن ] هنگامى كه لقمان به پسرش در حالى كه او را موعظه مىكرد ،
هامش
( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 148 . ( 2 ) - اعراف ( 7 ) : 23 . ( 3 ) - لقمان ( 31 ) : 13 .