2 - ايمان نياوردن به خدا
ايمان نياوردن به حضرت حق ، در صورتى كه زمينهء تحقق ايمان براى هر انسانى آماده است و پاسخ ندادن به دعوت انبيا كه انسان را به خدا و قيامت و عمل صالح و اخلاق حسنه دعوت مىكنند ، ظلم است :
هَلْ يَنْظُرُونَ الّا انْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ اوْ يَأْتِىَ امْرُ رَبِّكَ كَذلِكَ فَعَلَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ مَا ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلكِنْ كانُوا انْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ * فَاصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ » « 1 »
آيا [ كافران و مشركان ] جز اين كه فرشتگانِ [ قبض كنندهء ارواح ] به سويشان آيند ، يا فرمان پروردگارت [ در مورد عذابشان ] در رسد ، انتظار مىبرند ؟
كسانى هم كه پيش از آنان بودند [ در برابر حق ] چنين كردند ، و خدا [ در عذاب كردنشان ] به آنان ستم نورزيد ، بلكه آنان همواره [ با مرتكب شدن انواع گناهان ] به خودشان ستم مىكردند . * پس [ كيفر ] بدىهايى كه انجام دادند به آنان رسيد ، و عذابى كه همواره مسخره مىكردند ، بر آنان نازل شد .
قالَتْ رَبِّ انّى ظَلَمْتُ نَفْسى وَ اسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمانَ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ » « 2 »
[ ملكهء سبا ] گفت : پروردگارا ! قطعاً من به خود ستم كردم ، اينك همراه سليمان ، تسليم [ فرمانها و احكام ] خدا ، پروردگار جهانيان شدم .
ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى بِآياتِنا الى فِرْعَونَ وَ مَلَائِهِ فَظَلَمُوا بِها فانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدينَ » « 3 »
سپس بعد از پيامبران گذشته موسى را با آيات خود به سوى فرعون و اشراف
هامش
( 1 ) - نحل ( 16 ) : 33 - 34 .
( 2 ) - نمل ( 27 ) : 44 .
( 3 ) - اعراف ( 7 ) : 103 .