و سران قومش فرستاديم ؛ ولى آنان به آن آيات ستم ورزيدند . پس با تأمّل بنگر كه سرانجام مفسدين و تبهكاران چگونه بود ؟
3 - تخلّف از دستورهاى پروردگار
تخلّف از دستورهاى حق معصيت و ظلم است :
الّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُوءٍ فَانّى غَفُورٌ رَحيمٌ » « 1 »
مگر كسى كه ستم كند [ كه او بايد بترسد ] ؛ ولى زمانى كه پس از بدى نيكى را [ كه ايمان و كار شايسته است ] جايگزين آن نمايد [ از عذاب من در امان است و نبايد بترسد ] ؛ زيرا من بسيار آمرزنده و مهربانم .
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِن كُنْتُم مُؤْمِنِينَ * فَإِن لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤوسُ أَمْوَالِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ » « 2 »
اى اهل ايمان ! از خدا پروا كنيد ، و اگر مؤمن [ واقعى ] هستيد آنچه را از ربا [ بر عهدهء مردم ] باقى مانده رها كنيد . * و اگر چنين نكرديد [ و به رباخوارى اصرار ورزيديد ] به جنگى بزرگ از سوى خدا و رسولش [ بر ضد خود ] يقين كنيد ؛ و اگر توبه كرديد ، اصل سرمايههاى شما براى خود شماست [ و سودهاى گرفته شده را به مردم بازگردانيد ] كه در اين صورت نه ستم مىكنيد و نه مورد ستم قرار مىگيريد .
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسى مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَداً لَهُ خُوارٌ الَمْ يَرَوْا انَّهُ
هامش
( 1 ) - نمل ( 27 ) : 11 .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 278 - 279 .