در طلب روزى تنبلى مكنيد كه پدران ما در اين راه تلاش مىكردند و به دنبال روزى مىرفتند .
شخصى به آن حضرت عرض كرد : « ما دنيا را مىطلبيم و دوست داريم كه به ما رو آورد . » فرمود : مىخواهى با آنچه كنى ؟ عرض كرد : خود و عائلهام از آن منتفع شويم و به آن صلهء رحم و تصدّق كنيم و حجّ و عمره بجا آوريم . فرمود : اين طلب دنيا نيست بلكه طلب آخرت است . » « 1 » حضرت موسى بن جعفر عليهم السلام در زمينى كار مىكرد به طورى كه قدمهايش را عرق فراگرفته بود ، شخصى عرض كرد : فدايت شوم ، كارگران شما كجايند ؟ فرمود :
كسى كه از من و پدرم بهتر است با دست خود در زمين كار مىكرد . پرسيد : او كدام شخص بود ؟ فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله و اميرالمؤمنين عليه السلام و همهء پدرانم با دست خود كار مىكردند و اين كار انبيا و مرسلين و اوصياى ايشان و صالحان است . « 2 » با دستورهايى كه براى طلب دنياى حلال آمده است اگر كسى گردن نهد ، باطنش نورانى مىشود و حال عبادت به او دست مىدهد . در آن صورت به وقت صبح نماز صبحش را بجاى آورد و به وقت ظهر بدون اين كه كسب و كار مانعش شود ، به نماز ظهر و عصر حاضر گردد و به غير نماز به مستحبات ديگر و به واجبات ديگر نيز روى كند و نگذارد كه خدمت به خلق و دستگيرى از مستحق و عيادت مريض و تشييع جنازه و زيارت اخوان و ديدار مردم مؤمن و خلاصه هر خيرى از او فوت گردد و به قول قرآن مجيد از اين نوع آزمايشهاى الهى سرفراز بيرون آيد و آنچه بايد از جانب حضرت حق براى آخرتش ذخيره گردد :
هامش
( 1 ) - الكافى : 5 / 72 ، حديث 10 ؛ وسائل الشيعة : 17 / 34 ، باب 7 ، حديث 21910 .
( 2 ) - من لا يحضره الفقيه : 3 / 162 ، حديث 3593 ؛ عوالى اللآلى : 3 / 200 ، حديث 22 .