در دنياست لكن از دنياى مذموم نيست ، بلكه در حقيقت از آخرت به شمار مىرود ، هر چند از حيث اين كه محسوس و مشهود است از دنيا محسوب مىشود ؛ زيرا هر چه در قلمرو حسّ و مشاهده است از عالم شهادت يعنى دنياست .
و از اينرو پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نماز را از دنيا شمرد و فرمود :
حُبِّبَ إلَىَّ مِنْ دُنْياكُمْ ثَلاثٌ : الطّيْبُ وَ النِّساءُ ، وَ قُرَّةُ عَيْنى فِى الصَّلاةِ . « 1 »
سه چيز از دنياى شما نزد من محبوب است : بوى خوش و زنان و روشنى چشم من در نماز است .
با اين كه نماز از اعمال آخرت است . پس دنياى مذموم عبارت است از حظّ و بهرهء عاجل و زودرس كه نه از اعمال آخرت است و نه وسيلهاى براى آن و آن جز لذّت بردن از معاصى و تنعّم به چيزهاى مباحى كه زايد بر مقدار ضرورت است نيست .
تحصيل روزى در روايات
و اما تحصيل روزى به قدر ضرورت ، از كارهاى شايسته و نيكوست ، چنان كه در اخبار به آن تصريح شده است .
قالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : الْعِبادَةُ سَبعُونَ جُزْءاً أفْضَلُها طَلَبُ الْحَلالِ . « 2 »
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : عبادت هفتاد جزء است كه برترين آن طلب روزى حلال است .
و نيز فرمود :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 73 / 141 ، باب 19 ، حديث 8 ؛ الخصال : 1 / 165 ، حديث 218 .
( 2 ) - الكافى : 5 / 78 ، حديث 6 ؛ بحار الأنوار : 100 / 9 ، باب 1 ، حديث 36 ؛ مستدرك الوسائل : 13 / 12 ، باب 3 ، حديث 14585 .