مفهوم آيه يك معنى كلى و وسيع دارد كه به صورت قانون رحمت درآمده است .
سلامى كه در آيه ابلاغ شده چه از ناحيه خداوند و چه به وسيلهء پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله رسيده باشد به خاطر پذيرايى و استقبال گرم و دوستى با مردم است و سلامى كه از سوى خداوند باشد رحمتى براى همگان است . پس هر كسى كه براى توبه به درگاه خداوند روى مىآورد ؛ علاوه بر بخشش ، رحمت خداوند هم او را فرا مىگيرد كه مىفرمايد : غفورٌ رحيم
حضرت اميرمؤمنان على عليه السلام در توصيف آفرينش آدم عليه السلام مىفرمايد :
ثُمَّ بَسَطَ اللَّهُ سُبْحانَهُ لَهُ فى تَوْبَتِهِ وَ لَقَّاهُ كَلِمَةَ رَحْمَتِهِ وَ وَعَدَهُ الْمَرَدَّ الى جَنَّتِهِ . « 1 »
آن گاه خداى سبحان در توبه را به رويش گشود و كلمهء رحمت را به او تلقين كرد و بازگشت به بهشت را به او وعده داد .
و چون دايرهء رحمت را براى همه موجودات گسترانده ، پس مهربانى را دوست دارد و مهربانان را هم دوست مىدارد و دست مهر خود را بر سر هر مهرورزى مىكشد .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
إِنَّ اللَّهَ تَعالى خَلَقَ مِائَةَ رَحْمَةٍ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأَرْضَ ، كُلُّ رَحْمَةٍ مِنْها طِباقُ ما بَيْنَ السَّماءِ وَ الأَرْضِ ، فَاهْبَطَ رَحْمَةً مِنْها إِلى الأَرْضِ فَبِها تَراحَمَ الخَلْقُ ، وَ بِها تَعْطِفُ الوالِدَةُ عَلَى وَلَدِها وَ بِها تَشْرَبُ الطِّيرُ وَ الوُحُوشُ مِنَ الماءَ وَ بِها تَعيشُ الخَلائِقُ . « 2 »
خداى تعالى روزى كه آسمانها و زمين را آفريد ، صد رحمت بيافريد كه هر
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 1 .
( 2 ) - كنز العمال : 4 / 274 ، حديث 10464 .