خلقت در كلام دانشمندان
دانشمندان امروز نيز به اين حقيقت اعتراف دارند ، چنان كه جان ففر مىگويد :
مسألهء پيدايش ماده ، اصولًا مسألهاى است كه بيرون از قلمرو تحقيقات و تفكّرات ثمر بخش است . بايستى ماده را مفروض و موجود پنداشت و از آنجا جريان آفرينش كاينات را تعقيب كرد .
آنچه از نظرات قرآن و دانشمندان محقّق است ، اين مصالح عبارت بودند از ذرّات دود و گاز كه در فضا سرگردان ، اما چنان پراكنده بودند كه به ندرت به يكديگر بر مىخوردند .
ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّماءِ وَهِيَ دُخَانٌ » « 1 »
آن گاه آهنگ آفرينش آسمان كرد ، در حالى كه به صورت دود بود .
سِرجيمس جينز دانشمند فلك شناس مىگويد :
مادهء كون از گازهايى كه در فضا انتشار دارد آغاز گشته و از تراكم اين گازها ، سديم ( مه رقيق ) پديد آمده است .
دكتر گاموف استاد طبيعى دانشگاه واشنگتن مىنويسد :
جهان در ابتداى پيدايش مملوّ از گازهايى بوده كه در هوا پراكنده بوده است . اين گازها از نظر تراكم و درجهء حرارت به حدّى است كه تصور آن براى ما امكانپذير نيست .
به هر جهت آفريدگار متعال طى دو دوره از اين گازها آسمانهاى هفتگانه را بنا نهاد :
هامش
( 1 ) - فصّلت ( 41 ) : 11 .