بر هر موجودى تفوّق و برترى دارد ، و هيچ موجودى فوق او نيست ، چرا كه حضرت او ذات واجب بىنهايت در بىنهايت است ، و موجودات نسبت به آن حضرت معدومات و سايه و ربط و فقر محضند .
حضرت حق مبدأ و صانع و آفريدگار هر موجود و مخلوقى است ، از اين جهت بر كلّ مخلوقات تقدّم ذاتى و وجودى دارد و كسى را و چيزى را بر حضرتش تقدّم نيست .
از نظر قيّوميّت و صفت ربوبيّت ، در اعماق موجودات نور وجودش رسوخ دارد ، و فيض هستى او همه ذرّات و اعماق مخلوقات را فرا گرفته و هر لحظه فرا مىگيرد نه مانند جزء خارجى و يا فرضى و ذهنى كه جدا از اجزاى ديگر باشد ، بلكه به طور قيّوميّت كه قوام هر ذرّه و اجزاى هر مخلوقى وابسته به نور وجود و فيض هستى است كه درون و اعماق هر پديدهاى را فرا بگيرد . و همچنين از نظر تفوّق وجود و برترى ذاتى ، از موجودات خارج و اجنبى نخواهد بود بلكه قوام هر ذرّهاى از اجزاى بيكران موجودات وابسته به نور فيض اوست و هرگز انفصالپذير نخواهد بود .
منزّه است آن وجود مقدّسى كه چنين است ، و هيچ موجودى همانند او نيست ، و او مبدأ تمام موجودات عالم هستى است .
عظمت حق در مناجات موسى عليه السلام
موسى در مناجاتش عرضه داشت :
يا رَبِّ أقَريبٌ أنْتَ فَاناجيكَ ، أمْ بَعيدٌ فَاناديكَ ، فَإنّى احِسُّ حُسْنَ صَوْتِكَ وَلا أراكَ ، فَأيْنَ أنْتَ ؟ فَقالَ اللّهُ : أنَا خَلْفكَ وَأمامَكَ وَعَنْ يَمينِكَ وَ عَنْ شِمالِكَ ، يا