بازگو كردهاند :
1 - جنگ با اميرالمؤمنين عليه السلام در صفّين و كشتن بيش از پنجاه هزار نفر از مسلمانان و به خصوص عمّار ياسر كه پيامبر در حقّ او فرمود : عمّار با حقّ است و حق با عمّار ، و او را گروه باغى و ستمگر به قتل مىرسانند . « 1 » 2 - جنگ با سبط اكبر ، حضرت مجتبى عليه السلام .
3 - تخلّف از عهد و پيمان و قراردادى كه با امام حسن عليه السلام بسته بود .
4 - دسيسه چينى براى قتل حضرت مجتبى عليه السلام به توسط دختر اشعث بن قيس .
5 - خوشحالى شديد معاويه از كشته شدن حضرت مجتبى عليه السلام .
6 - فرستادن بُسْر بن أرْطاة بعد از داستان تحكيم به شهرهاى تحت فرمان اميرالمؤمنين عليه السلام براى كشتن مرد و زن و كودك به جرم تشيّع و غارت اموال مردم و خراب كردن شهرها .
7 - فرستادن ضحّاك بن قيس فهرى به مناطق مؤمن نشين و دستور به او جهت كشتار مردم و خرابى و غارت .
8 - فرستادن عبداللّه بن مسعده به باديهها و مكّه و مدينه جهت وادار كردن مردم به تسليم در برابر حكومت و كشتن آنان در صورت امتناع .
9 - مسلّط كردن زياد بن أبيه بر مردم بىگناه و جنايات بىشمار او بر مردم با تكيه بر قدرت معاويه .
10 - كشتن حُجْر بن عدى و ياران وفادارش به جرم ايمان و عشق به على بن ابى طالب عليه السلام .
11 - محاصره كردن عَمْرو بن حَمِق خُزاعى و جدا كردن سر او از بدن بعد از مرگ .
12 - كشتن صَيْفى بن فَسيل به جرم محبّت على عليه السلام .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 33 / 7 ، باب 13 ، حديث 364 ؛ العمدة : 324 ، حديث 543 .