[ « 3 » اللَّهُمَّ وَأَصْحَابُ مُحَمَّدٍ خَاصَّةً الَّذِينَ أَحْسَنُوا الصَّحَابَةَ وَالَّذِينَ أَبْلَوُا الْبَلَاءَ الْحَسَنَ فِي نَصْرِهِ وَكَانَفُوهُ وَأَسْرَعُوا إِلَى وِفَادَتِهِ وَسَابَقُوا إِلَى دَعْوَتِهِ وَاسْتَجَابُوا لَهُ حَيْثُ أَسْمَعَهُمْ حُجَّةَ رِسَالاتِهِ « 4 » وَفَارَقُوا الْأَزْوَاجَ وَالْأَوْلادَ فِي إِظْهَارِ كَلِمَتِهِ وَقَاتَلُوا الآْبَاءَ وَالْأَبْنَاءَ فِي تَثْبِيتِ نُبُوَّتِهِ وَانْتَصَرُوا بِهِ ]
خدايا ! و به ويژه اصحاب محمّد را ، آنان كه شرط همنشينى با او را ، به خوبى پاس داشتند ، و كسانى كه در يارى دادن به حضرتش ، امتحان دادند ، امتحانى نيكو ، و او را در تمام پيشامدها كمك كردند ، و به زيارت و ديدارش شتافتند ، و براى شنيدن دعوتش ، بر يكديگر پيشى جستند ، و هنگامى كه دليل پيامهايش را ، به گوش آنان رساند ، او را اجابت كردند ، و آيينش را پذيرفتند و در راه آشكار كردن دينش ، از همسران و فرزندان جدا شدند ، و براى پابرجا شدن نبوّتش ، با پدران و فرزندان خود جنگيدند ، و به خاطر وجود او ، در آن جنگها پيروز شدند .
اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله
گروهى از مسلمانان كه تعدادشان كم نيست بر اين عقيدهاند كه هر كس صحابى رسول خدا صلى الله عليه و آله بوده عادل ، مجتهد ، قابل قبول و اهل نجات است ، و اگر گناهى از او سر زده باشد در اجتهادش خطا رفته ، بنابراين بر او ايرادى نيست و مىتوان به او