مبادى عشق اين جا پيدا گردد .
[
حقيقت عشق
] تخم عشق در بدايت حال اگر چه به تصرّفِ
« ثُمَّ رَشَّ عَلَيْهِمْ مِنْ نورِهِ » « 1 »
در زمين ارواح انداختند امّا تا آبِ
« ما كُنْتُ أعْبُدُ رَبًّا لَمْ أرَهُ »
بدان نرسيد ، سبزهء إنّى ذاهِبٌ إلى رَبِّى » « 2 » پيدا نيامد .
بلكه تخم عشق در بدايت بيخودى به دستكارى « يُحِبُّهُمْ » در زمين « يُحِبُّونَهُ » انداختند و آب ألَسْتُ بِرَبِّكُم به دو رسانيدند سبزهء قالُوا بَلى » « 3 » پيدا آمد .
اول كه شرر آتش عشق از قَدّاحهء :
فَأحْبَبْتُ أنْ اعْرَفَ . « 4 »
دوست داشتم تا شناخته گردم .
برخاست ، هنوز نه عالم بود و نه آدم . حرّاقهء سياه روى
« خَلَقَ الْخَلْقَ فى ظُلْمَةٍ »
مىبايست تا قابل آن شرر گردد كه :
فَخَلَقْتُ الْخَلْقَ لِكَى أُعْرَفْ . « 5 »
پس خلايق را آفريدم تا شناخته شوم .
چون در اين عالم كبريت صدق طلب را كه به حقيقت كبريت احمر است آتش افروز آن شرر مىكنند ، از كبريت صدق طلب كه نتيجهء « يُحِبُّونَهُ » است ، شرر آن آتش كه نتيجهء « يُحِبُّهُمْ » است مشتعل مىشود . آن شعله را « عشق » خوانند . چون آن آتش
هامش
( 1 ) - شرح الأسماء الحسنى : 1 / 206 ؛ تفسير ابن عربى : 1 / 77 ، ذيل آيهء 135 سورهء بقره .
( 2 ) - صافّات ( 37 ) : 99 .
( 3 ) - اعراف ( 7 ) : 172 .
( 4 ) - بحار الأنوار : 84 / 199 ، باب 12 ؛ شرح نهج البلاغه : 5 / 163 .
( 5 ) - بحار الأنوار : 84 / 344 ، باب 13 .