امروزه چون اغلب مردم در جستجوى پست و قدرت و ميز و مقام و مال و منال بيشترند و ميل دارند با به دست آوردن آنها بزرگى بفروشند و خود را بنمايانند ، با به دست آوردنش خود را فراموش مىكنند و مردم و دوستان را به هيچ مىگيرند و همه را از خود مىرنجانند و چون دستشان از آن همه ببرد و خالى شود به دريوزگى افتند و مضطرب و نالان شوند و گرفتارىهاى عجيبى از ناحيهء عقدههاى روانى به آنان حمله ور گردد !
عدّهء زيادى از بازنشستگان كه به علّت فرسودگى روانى به بدبينى و اضطراب گرفتار مىشوند يا انفاركتوس قلبى و غمهاى توصيف ناشدنى به سراغشان مىآيد به همين دليل است .
قرآن مجيد يادآور مىشود كه غم و شادى دنيا در گذر است و آدم عاقل نه از روزگار تلخ و نامساعد نالان مىشود و نه فراخى زندگى او را به فخر فروشى و مستى وا مىدارد ؛ مؤمن به خوبى تشخيص مىدهد كه آنچه به او مىرسد درست مطابق با صلاح و سلامت جسمى و روانى اوست و بايد آن را با روى خوش و جبين گشاده پذيرفت :
سوز دل ، اشك روان ، آه سحر ، نالهء شب * اين همه از نظر لطف شما مىبينم
( حافظ شيرازى )
بنابراين اگر انسان الهامات الهيّه را قدردانى كند هم عالم به پارهاى از واقعيّتها مىگردد و هم سلامت جسمش تأمين مىشود و هم از سلامت كامل روانى كه مايهء سلامت جسم است بهرهمند مىگردد ، چنان كه قرآن مجيد فرموده :
الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ » « 1 » .
هامش
( 1 ) - رعد ( 13 ) : 28 .