آنهاست .
در پايين مادگى كه متّصل به قسمت تحتانى گل است ناحيهء برجستهاى وجود دارد كه آن را « تخمدان » مىگويند و در ميان آن تخمكهاى كوچكى يافت مىشود كه با دنبالهء مخصوصى به ديوارهء تخمدان اتّصال دارند و به وسيلهء آن آب و موادّ لازمه را جذب مىكنند . تخمكها نيز به سهم خود ، ساختمان قابل ملاحظهاى دارند .
عمل تخمگيرى و زفاف :
پس از آن كه كيسههاى گردهء « بساك » از هم پاره شد و گردهها روى كلالهء مادّه قرار گرفتند فوراً شروع به نموّ مىكنند . در اين جا بايد متذكّر شد كه براى رسيدن دانههاى گرده به كلالهء مادّه ، وسايل مختلفى وجود دارد كه از مشاهدهء آن تعجّب عميقى به مطالعه كنندگان جهان خلقت دست مىدهد ؛ از جمله اين كه حشرات گوناگونى اين وظيفهء حياتى را بدون آن كه توجّه به كار خود داشته باشند انجام مىدهند ؛ يعنى در اثر رنگ و روى مطبوع و مادّهء قندى مخصوصى كه در بن گلها جاى دارد به طرف آنها حركت كرده و روى آنها نشسته و دانههاى گرده را با پاى پشم آلود خود از اين نقطه به آن نقطه حمل مىكنند ؛ اين عمل مخصوصاً در گلهايى كه ميلههاى نر و مادّهء آنها از هم جداست و روى دو پايه قرار دارد بسيار شايان اهميّت است .
همانطور كه گفتيم وقتى دانههاى گرده روى كلاله قرار گرفت شروع به رشد و نموّ مىكند ، هستهء بزرگتر كه همان هستهء روينده است همراه آن نموّ كرده و به طرف تخمدان سرازير مىشود و در نزديكى آن به كلّى از بين مىرود ولى هستهء كوچكتر كه زاينده است از ميان اين لولهء باريك عبور كرده وارد تخمدان مىشود و با تخمكها تركيب شده ، عمل لقاح و زفاف در آن محيط مخفى و تاريك صورت