نُعَمِّرْكُم مّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ وَجَاءَكُمُ النَّذِيرُ فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِمِينَ مِن نَصِيرٍ » « 1 »
و آنان در آن جا شيون و فرياد مىزنند : پروردگارا ! ما را بيرون بياور تا كار شايسته انجام دهيم غير آنچه انجام مىداديم . [ مىگويم : ] آيا شما را چندان عمر نداديم كه هر كس مىخواست در آن مقدار عمر متذكّر شود ، متذكّر مىشد ؛ و [ آيا ] بيم دهندهاى به سوى شما نيامد ؟ پس بچشيد كه براى ستمكاران هيچ ياورى نيست .
وَأَنذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَو لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُم مِن قَبْلُ مَا لَكُم مِن زَوَالٍ » « 2 »
و مردم را از روزى كه عذاب به سويشان مىآيد ، هشدار ده . پس كسانى كه ستم ورزيدهاند ، مىگويند : پروردگارا ! ما را تا [ سرآمدى نزديك و ] مدتى كوتاه مهلت ده تا دعوتت را اجابت كنيم و از پيامبرانت پيروى نماييم . [ ولى به آنان گويند : ] شما نبوديد كه پيش از اين سوگند ياد مىكرديد كه هرگز براى شما زوال و فنايى نيست ؟ !
قَالُوا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْماً ضَالِّينَ * رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ * قَالَ اخْسَئُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ » « 3 »
مىگويند : پروردگارا ! تيرهبختى و شقاوت ما بر ما چيره شد و ما گروهى گمراه بوديم . * پروردگارا ! ما را از دوزخ بيرون آر ، پس اگر [ به بدىها و گمراهىها ] بازگشتيم ، بىترديد ستمكار خواهيم بود . * [ خدا ] مىگويد : [ اى
هامش
( 1 ) - فاطر ( 35 ) : 37 .
( 2 ) - ابراهيم ( 14 ) : 44 .
( 3 ) - مؤمنون ( 23 ) : 106 - 108 .