گناهانمان معترفيم ، پس آيا راهى براى بيرون آمدن [ از دوزخ ] هست ؟ * اين [ سختىِ عذاب ] به سبب اين است كه چون خدا به يگانگى [ و بدون معبودانتان ] خوانده مىشد [ يگانگىاش ] را انكار مىكرديد و اگر براى او شريك و همتايى قرار داده مىشد ، باور مىكرديد ؛ پس [ اكنون ] داورى ، ويژهء خداى والامرتبه و بزرگ است .
وَلَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُوا رُؤُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا ابْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صَالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ * وَلَوْ شِئْنَا لَآتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ * فَذُوقُوا بِمَا نَسِيتُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هذَا إِنَّا نَسِينَاكُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ » « 1 »
و اگر ببينى زمانى كه [ اين ] مجرمان [ منكر قيامت ] نزد پروردگارشان سرهايشان را به زير افكندهاند [ مىبينى كه مىگويند : ] پروردگارا ! [ به آنچه ما را وعده داده بودى ] بينا شديم و [ به دعوت حق ] شنوا گشتيم ، پس ما را به دنيا برگردان تا كار شايسته انجام دهيم ، بىترديد ما باور كننده [ همهء حقايق ] هستيم . * و اگر مىخواستيم ، هدايت هركسى را [ از روى اجبار ] به او عطا مىكرديم ، [ اما همه را آزاد و مختار آفريديم تا راه هدايت يا گمراهى را خود انتخاب كنند ] ولى فرمان من بر عذاب لازم و حتم شده است كه بىترديد دوزخ را از همهء جنّيان و آدميان [ كه آيات من را تكذيب كردند ] پر خواهم كرد . * پس [ به آنان گويند : ] به كيفر آن كه ديدار امروزتان را فراموش كرديد [ عذاب دوزخ را ] بچشيد كه ما [ هم ] شما را واگذاشتهايم و به كيفر آنچه همواره انجام مىداديد ، عذاب جاودانه را بچشيد .
وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحاً غَيْرَ الَّذِى كُنَّا نَعْمَلُ أَو لَمْ
هامش
( 1 ) - سجده ( 32 ) : 12 - 14 .