تفكّرات ثمر بخش است ؛ بايستى مادّه را مفروض و موجود پنداشت و از آن جا جريان آفرينش كاينات را تعقيب كرد » !
آنچه در قرآن مجيد و روايات بسيار متين و گفتار دانشمندان بزرگ آمده ، اين است كه : مصالح جهان خلقت ، مايههاى اوّل آفرينش ، عبارت بودند از ذرّات دود و گاز ، ولى دود و گاز چگونه پيدا شد ؟ جوابش با اللَّه است و احدى در اين عالم از كيفيّت پيدايش آن خبر ندارد .
خلقت آفرينش در قرآن
« ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّماءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ » « 1 »
آنگاه آهنگ آفرينش آسمان كرد ، در حالى كه به صورت دود بود ، پس به آن و به زمين گفت : خواه يا ناخواه بياييد . آن دو گفتند : فرمانبردار آمديم .
خلقت آفرينش در روايات
امام على عليه السلام در خطبهء اوّل « نهج البلاغه » مىفرمايد :
فَرَفَعَهُ فى هَوءٍ مُنْفَتِقٍ ، وَجَوٍّ مُنْفَهِقٍ ، فَسَوَّى مِنْهُ سَبْعَ سَماواتٍ . « 2 »
آنگاه خداوند آن كف را در هواى گشاده و فضاى فراغ بالا برد و آسمانهاى هفتگانه را از آن كف ساخت .
و در جاى ديگر مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - فصّلت ( 41 ) : 11 .
( 2 ) - نهج البلاغه : خطبهء 1 .