تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 136

ساخته شده بودند ، و تعدادى از رزمناوهاى معروف به غراب را نيز بازسازى كرد . اين رزمناوها در اندازه هاى مختلف بودند . سلطان فرمان داد يك فروند از كشتيهاى نيرو بر را به بيروت بفرستند تا سپاهيان شام را سوار كند و دو غراب يكى هشتاد پارويى و ديگرى چهل پارويى را با يك فروند غراب قديمى ديگر كه در بيروت بود نيز به كار گرفت ، همچنين به نايب السلطنهء طرابلس دستور داد تا رزمنا و غراب و كشتى نيرو برخود را بازسازى كند . « 1 » گذشته از اين چند فروند كشتى از خليفه حفصى ، شاه تونس گرفت . « 2 » سپس سپاهيان شركت كننده در كاروان ، با كشتيهاى خود در بندر طرابلس جمع شدند و تعداد شناورهاى آنان به چهل فروند رسيد : شش فروند كشتى بارى ، ده رزمناو بزرگ و كوچك غراب ، شش فروند كشتى قراقير ، دو فروند كشتى مخروط بزرگ ، دوازده فروند قايق رزمى ، شش فروند نبق كوچك و رويهم چهل فروند . « 3 » اينجا شايسته يادآورى است كه تاريخ نويس لبنانى معاصر با ماجرا ، امير صالح بن يحيى ، نويسنده كتاب تاريخ بيروت يا اخبار السلف ، فرماندهء غراب كهنهء ، اعزامى از بيروت بوده است . او خود در توضيح اين مسأله مى نويسد : « اين غراب به هنگام حركت ، زيبا ترين غراب بود ، من يكصد سرباز دريا نورد و رزمنده داشتم . » « 4 » كشتيهاى اسلامى در روز 30 ژوئن ، از بندر طرابلس جدا شدند ، و هزاران تن از نيروهاى زمينى و دريايى و نفت اندازها ( اژدر افكنها ) با آنان بود . آنان پس از چهار روز به بندر كورباس