تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 139

داد كه در اين نبرد هم قبرس شكست خورد و چند كشتى آنان به غنيمت گرفته شد . از آن به بعد مسلمانان ديگر براى رسيدن به نيكوزيا پايتخت قبرس مشكلى نداشتند ، زيرا فرمانده كل ، « امير طغرى بردى محمودى » در كاخ پادشاه ، اعلام كرد كه جزيره ، بخشى از كشور سلطان ملك اشرف بر سباى است . « 1 » كاروان پس از اين پيروزى بزرگ ، با هزاران اسير و از جمله جانوس ، شاه قبرس به مصر باز گشت . همهء مردم قاهره براى پيشباز اين كاروان خارج شدند و به همين مناسبت در اوايل ماه اوت آن سال ، جشن بزرگى بر پاشد ما اينجا مهمان قاهره ، صالح بن يحياى بيروتى را رها مى كنيم ، زيرا او نقشى در اين حمله نداشته است ، او تنها استقبالى را كه مشاهده كرده است براى ما توصيف مىكند : « مردم در آراستن شهر سنگ تمام گذاشتند ، من ديگر آزين بندانى مانند آن روز نديدم . من در همان روز ورود شاه قبرس ، در بازار اسب فروشان مصر براى تماشا ايستاده بودم ، ديدم كه آنان سپاه و لشكر مصر را در دو صف تا باب قلعه به خط كردند ، و شاه را از ميان اين دو صف عبور دادند . » او بر يك استر شاهانه سوار بود و اموال قيمتى و اسيران ، پيشاپيش او حركت مى كردند و دو تا از پرچمهاى او را بطور سرنگون پيشاپيش او مى بردند و آن روز در مصر چنان جمعيّتى گرد آمده بود كه مانند نداشت ، هنگامى كه شاه قبرس آمد ، چند بار اورا وادار كردند كه زمين را ببوسد نخستين بار ، وقتى كه به ايوان رسيد و سپس در هر گام ، تا اينكه برابر سلطان رسيد ، سلطان دستور داد كه او را به زندان برند و كند سنگين بر پايش نهند . « 2 » بدين گونه دولت مماليك ، پيشامدى را كه براى مردم و بندرهايش شده بود ، و بازرگانى آن كشور را به هم ريخته بود ، براى قبرسيها تلافى كرد و انتقامهاى دلپذيرى گرفت . جانوس شاه تنها پس از تعهد پرداخت فديه اى برابر دويست هزار دينار ، توانست آزاد شود ، به