تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 138

آنان جاى كافى نبود . بر سباى ، براى اين نبرد بيش از يكصد فروند كشتى رزمى در انواع واندازه هاى مختلف ، مهيّاكرده بود . قابل توجّه اينكه اين بار طرح حمله اين بود كه بطور مستقيم از مصر به قبرس بروند و از بنادر شام نگذرند . به همين دليل ، ناوهاى شامى مى بايست به مصر بيايند تا به ناوگان مصر بپيوندند و با هم به سوى قبرس حركت كنند . تاريخ نويس بيروتى معاصر ، امير صالح بن يحيى ، فرماندهء يكى از كشتيهاى نيروبر ساخت بيروت بود كه به مصر رفت تا به نيروهاى شركت كنندهء در حمله بپيوندد ولى او دير رسيد زيرا دريا طغيان كرد و باد مخالف وزيد و دهانه كشتى از هم باز شد واو نتوانست به موقع به ناوگان برسد و ناگزير شد در مصر بماند تا كشتى خود را تعمير كند ، ولى نيروهايش رابه هر ترتيبى كه بود ، اعزام كرد . « 1 » اين كاروان ، بيشتر از بندر اسكندريه در اوّل ژوئن 1426 ميلادى اعزام شد ، و پيش از پنج هزار نيروى رزمى از مملوكيان و مجاهدان و داوطلبان در آن شركت داشتند . هنگامى كه به بندر « رشيد » نزديك شدند ، برخى از كشتيهاى خود را از دست دادند ، زيرا باد شديدى وزيد و چهار فروند از آنها را درهم شكست ، سلطان ناگزير شد آنهارا با چند كشتى ويژه نيل كشتى كه در اسكندريه از فرنگى ها گرفته بود ، عوض كند . « 2 » سپس حملهء مستقيمى به سوى قبرس صورت گرفت ، سپاهيان در حوالى شهر ليماسول كه در گذشته نيز آن را گرفته بود ، پياده شدند و در حمله دوّم دژ آن را نابود كردند ، ولى قبرسيها از نو آن را مجهّز كرده بودند به همين دليل ، مسلمانان جز با جنگى سخت نتوانستند آن رابگيرند . آنگاه سپاهيان مسلمان به داخل جزيره يعنى به سوى نيكوزيا